Biegi płotkarskie – rodzaj biegowych konkurencji lekkoatletycznych, w którym zawodnicy podczas biegu pokonują równomiernie rozstawione płotki.
Na zawodach lekkoatletycznych mężczyźni i kobiety rozgrywają po dwa dystanse biegów płotkarskich:

• krótki – 100 metrów kobiet (do lat 60. XX wieku biegano 80 metrów) i 110 metrów mężczyzn, tzw. "wysokie płotki",
• długi – 400 metrów kobiet i mężczyzn, tzw. "niskie płotki".

Wysokość płotków zależy od dystansu i płci zawodników:
106,70 cm – w biegu na 110 m ppł mężczyzn,
91,40 cm – w biegu na 400 m ppł mężczyzn,
84,00 cm – w biegu na 100 m ppł kobiet,
76,20 cm – w biegu na 400 m ppł kobiet.

Krótkie biegi płotkarskie stanowią też jedną z konkurencji wieloboju (siedmioboju kobiet i dziesięcioboju mężczyzn).

W hali są rozgrywane przede wszystkim krótkie biegi płotkarskie: na imprezach mistrzowskich bieg na 60 metrów (płotki o wysokości 106,70 cm u mężczyzn i 84,00 cm u kobiet), na mityngach czasem bieg na 50 metrów, rzadkością są biegi na "niskich" płotkach (na 300 lub 400 metrów).